تاريخچه
اف س بارسلونا كه هوادارانش آنرا بيش از يك باشگاه ميدانند ، تركيبي است از ورزش ، سياست و سمبوليزم ، و پرچمدار منطقه كاتالونيا محسوب مي شود . اين باشگاه در 29 نوامبر 1899 توسط خوان گمپر ، يك سويسي دوستدار فوتبال كه نامش را از هانس به خوان تبديل كرد ، تاسيس شد . به بارسا به عنوان يكي از بزرگترين نامهاي دنياي فوتبال نگريسته مي شود .
به واقع اين باشگاه هر آنچه افتخارات بزرگ فوتبال محسوب مي شود را فتح نموده است و ليست بازيكنان قبلي و فعلي اين باشگاه به مانند فهرستي از بزرگان فوتبال خوانده مي شود . جوزپ گوارديولا ، آنتوني رامالتس ، جوزپ ساميتير ، آندوني زوبي زارتا ، هانس كرانكل ، ديه گو مارادونا ، ريوالدو ، روماريو ، رونالدو ، هريستو استويچكوف ، ميشل لادروپ ، گري لينكر ، لاديسلاو كوابالا ، يوهان كرايف ، رونالد كومان و يوهان نيسكنس ، همگي مفتخر به پوشيدن اين پيراهن در طي سالها بوده اند .
دوران طلايي ، كه بيشتر به دهه هاي 1950 و 1990 مربوط مي شود ، موفقيتهاي بي سابقه اي براي باشگاه به همراه داشت و در چند فصل اخير ، باشگاه با مربيگري فرانك ريكارد و رياست خوان لاپورتا به دوره موفقيت آميز ديگري وارد شده است . وقايع داخل زمين مسابقه معروفند اما محيط سياسي باشگاه و اهميت برگزاري بازيهاي اين تيم در دوران حكمراني ژنرال فرانكو بر اهميت آن افزوده است .
هنگاميكه باشگاه توسط گمپر پايه ريزي شد ، تاثير عميق فوتبال انگليس تا دهه 1990 وجود داشت به گونه ايكه چندين بازيكن و سر مربي از انگليس به بارسلونا آمدند. پس از اولين موفقيت تيم در فتح ليگ قهرماني در سال 1928 ، كه با اخراج گمپر توسط ديكتاتور " پريمو دريوا " همراه بود ، آبي اناريها ( the Blaugrana ) ديگر تا پايان جنگهاي داخلي موفق به تكرار آن نشدند ، تا اينكه در سالهاي 1945 ، 1948 و 1949 تحت مربيگري ساميتير باري ديگر موفق به كسب اين عنوان شدند .
انتقال زمين
در ابتداي دهه 1950 مشخص شد كه زمين لس كورتس (Les Corts) جوابگوي رشد فزاينده باشگاه نيست . با هدف موفقيت بيشتر تيم با موافقت هر چه بيشتر و و بيشتر هواداران ، كار ساخت " نيوكمپ " در سال 1957 آغاز شد . با بازي " كوبالا " ، كسي كه در مراسم صدمين سالگرد تاسيس باشگاه از او به عنوان بزرگترين بازيكن تاريخ بارسا نام برده شد ، بارسلونا كاپ اسپانيا ] كوپا دل ري [ را در سال 1951 فتح كرد و سپس آنرا با دو بار فتح كوپا دل ري و لاليگا در سالهاي 52 و 53 تكميل كرد .
سالهاي 51 و 52 با عنوان " فصل 5 كاپ " معروف است ، چرا كه بارسا با بازيكناني همچون استانيسلو باسورا ، سزار ، كوبالا ، توماس مورنو و ادواردو مانچون موفق به فتح لاليگا ، كوپا دل ري ، كاپ لاتين و جوايز " اوا دوارته " و " مارتين روسي " شد . پس از قهرماني دوباره در ليگ ( 1958-59 ) ، تيم توانست قهرماني در جام خيريه (Fairs Cup ) را در سالهاي 57- 58 و 59 – 60 كسب كند . در دهه بعد ، تنها سه موفقيت در كوپا دل ري رقم خورد .
تا اينكه با ورود كرويف در اوايل دهه 1970 بخت به بارسا رو كرد . تاثير افسانه اي اين مرد هلندي بر باشگاه و منطقه بسيار قابل توجه بود . در پايان اولين فصل حضور كرويف ( 1973-1974 ) بارسا جام قهرماني را در آغوش كشيد و رئال مادريد با نتيجه 5 – 0 در سانتياگو برنابئو مغلوب آبي – اناري ها شد . سالهاي بعد تنها با كسب پيروزي در جام برندگان جام اروپا همراه بود تا اينكه نوبت به سرمربيگري "تري ونه بلز" رسيد .
تيم رويايي
پس از 11 فصل محروميت از قهرماني در ليگ ، اين مرد انگليسي باشگاه را به سوي پيشرفت هدايت كرد و سال بعد در جام اروپا تنها در ضربات پنالتي برابر " استه آوا بوخارست " مغلوب شد . با رفتن ونه بلز ، كرويف بازگشت و در مقام سرمربي نامش را براي هميشه در تاريخ بارسا جاودانه كرد .
اين مرد هلندي كه به خاطر دوران بازيگريش محبوب بود ، هنگاميكه بلوگراناها را به 4 قهرماني پياپي ( 1991 – 94 ) رساند براي دومين بار به عنوان يك قهرمان مطرح شد ؛ اما عمده ترين كار دوران تصدي او به 1992 در ويمبلي باز مي گردد .
گل كومان در وقت اضافه برابر سمپدوريا كه از روي يك ضربه آزاد به ثمر رسيد ، بارسا را براي نخستين بار به مقام قهرماني باشگاههاي اروپا رساند تا آن تيم لقب " تيم رويايي" را به خود بگيرد . ارتباط با انگليسيها با سرمربيگري بابي رابسون از سر گرفته شد و تحت هدايت او باشگاه در جام حذفي اسپانيا ، جام برندگان جام اروپا و سوپر كاپ اسپانيا به موفقيت دست يافت و در عين حال رده دوم جدول را در فصل 1996-67 كسب كرد .
با وجود اين رشد باورنكردني ، لوييس فن گال در تابستان بعد جايگزين وي شد و اين مربي هلندي با دو بار قهرماني پياپي در ليگ و جام حذفي در 1998 به اين روند ادامه داد . طلسم ناكاميها در آغاز قرن اخير با انتصاب لاپورتا به عنوان رييس و ريكارد به عنوان سرمربي به پايان رسيد .
عصر جديد
اين دو ، با قهرماني در سالهاي 2005 و 2006 و دومين قهرماني باشگاه در جام اروپا ( كه اكنون به ليگ قهرمانان اروپا تغيير يافته است )در برابر آرسنال در پاريس (2006) ، باري ديگر بارسلونا را به اوج باز گردانده اند . با اين وجود وقتي كه بارسا از كسب هر گونه جام معتبري ناكام ماند آنها به كوتاهي و كم كاري متهم شدند . اين ناكامي بارسا در حالي بود كه لاپورتا كسب 7 جام را پيش بيني كرده بود .
در حاليكه در خارج از زمين بازي ، باشگاه شاهد افزايش اعضايش به 125 هزار نفر بوده اما آنها در رسيدن به شكل خيره كننده خود در دو سال گذشته نا توان بودند و قهرماني در آخرين روز ليگ از چنگشان خارج شد . يك تابستان براي بازيابي مورد نياز بود اما هيچ عكس العملي كه نشان از تغيير باشد ديده نشد .
تيه ري هانري از آرسنال و يحيي توره از موناكو به بارسا آمدند و دفاع با افزوده شدن گابي ميليتو از رئال زاراگوزا و اريك آبيدال از المپيك ليون تقويت شد . با افزوده شدن اين بازيكنان به جوانان با استعدادي همچون ليونل مسي ، جيوواني دوس سانتوس و بوژان كركيچ ، باشگاه به دنبال آن است كه براي مدتي طولاني در قله فوتبال اسپانيا و اروپا باقي بماند .
آخرين تغييرات( توضيح مترجم )
به دنبال عدم نتيجه گيري تيم در دو فصل 2006-07 و 2007-08 ( كه بيشتر به دليل مصدوميتهاي فراوان و عدم آمادگي برخي از بازيكنان كليدي تيم بود ) فرانك ريكارد از سمت خود بركنار و جوزپ ( پپ) گوارديولا هافبك و اسطوره سابق بارسلونا از 30 ژوئن 2008 جايگزين وي شد . همچنين تلاش برخي از اعضاي باشگاه براي بركناري رييس باشگاه خوان لاپورتا ( جولاي 2008 ) با فاصله اي كم نسبت به دو سوم آراي لازم براي استيضاح وي ناكام ماند .
منبع : سايت Goal
Fc-barcelone.comعكسها : سايت رسمي بارسلونا و
